Alledaagse dingen!

Alledaagse dingen!

Alledaagse dingen!

Deze blog gaat over de alledaagse dingen en hoe je hiermee kunt omgaan.

De tandarts! Mens of monster?

Alledaagse dingen!Posted by Debby Schrijvers van Zenden Fri, March 04, 2016 16:03:58

De tandarts! Mens of Monster?

Gisteren moest ik naar de tandarts. Inmiddels leef ik al weer zo lang dat ik me goed weet te ontspannen, al dan niet met een beetje zelftrance. En omdat ik zo relaxed was, was ik me extra bewust van wat er gebeurde.

Je kent dat wel, je ligt daar op de tandartsstoel en de tandarts hangt zo'n beetje over je heen. Niet bepaald een fijne houding. Maar ach ja tot daar aan toe. Hoe moet de man anders je tanden en kiezen inspecteren. Maar dan komt het. Je mond dient geopend te zijn, anders heeft het natuurlijk weinig zin om daar zo onder dat over jou heen gebogen hoofd te liggen. Vervolgens gaat de beste man je allerlei vragen stellen. Tja ik weet niet hoe jij dat doet, maar ik knik dan maar en probeer met gezichtsuitdrukkingen en hoofdbewegingen wat te antwoorden. En dat gaat eigenlijk alleen als het een gesloten vraag is. "Gaat het?" Knik. Maar oh jee wanneer hij monsterlijke vragen gaat stellen als "Hoe gaat het met het gebit?". Tja uh goed, jij kijkt toch nu in mijn mond, denk ik dan. Geheel ongemakkelijk en onbewust trek ik weinig subtiel één wenkbrauw omhoog en haal ik licht mijn schouders op.

Ik vraag mij dan af of de beste man in de gaten heeft dat alleen al door de lighouding een gelijkwaardig gesprek weinig kans van slagen heeft. En hoe haalt hij het eigenlijk in zijn hoofd om je allerlei vragen te stellen, terwijl hij verwacht dat je je mond wagenwijd open houdt. Allerlei vragen schieten dan door mijn hoofd. Hij zal toch zelf ook wel eens in die tandartsstoel moeten zitten bij een collega? Hij moet dan toch weten dat als je daar ligt met je mond open, je letterlijk niet verder komt dan een mond vol tanden. Zijn die 10-minuten bezoekjes dan inmiddels zo lopende band geworden dat hij zich totaal niet meer kan verplaatsen in de persoon? Ja en overigens: kan ik me verplaatsen in de tandarts en hoe zou ik dat dan anders doen?

De crux bij elke interactie is je kunnen verplaatsen in de ander. Hoe veel gemakkelijker wordt het dan om echt met elkaar te communiceren en met elkaar in verbinding te zijn. Dat vraagt bewust zijn van de situatie en bewust zijn in de situatie. Elke keer weer. En acteren of reageren we niet allemaal wel eens onbewust, ons totaal niet realiserend wat dat met de ander doet.

Ach niets menselijks is ons vreemd, ook voor de tandarts niet!











  • Comments(0)//blog.clct.nl/#post4