Alledaagse dingen!

Alledaagse dingen!

Alledaagse dingen!

Deze blog gaat over de alledaagse dingen en hoe je hiermee kunt omgaan.

Goede voornemens!

Alledaagse dingen!Posted by Debby Schrijvers van Zenden Sun, January 03, 2016 12:00:07
Welkom 2016!

Het nieuwe jaar is begonnen. Een nieuwe start met nog meer mogelijkheden.

Oudejaarsavond heb ik doorgebracht met mijn beste vriendin. En zoals gebruikelijk vroegen we aan elkaar of en zo ja welke goede voornemens wij hadden voor 2016.
We keken elkaar aan, mompelden wat standaard dingen om vervolgens te concluderen dat we elke dag ervaren als een mogelijkheid tot bezinning en vooral ook een mogelijkheid tot nieuwe kansen. Waar zijn we dankbaar voor en wat willen we koesteren. Wat willen we anders en welke acties gaan we nemen om ook dat te bewerkstelligen.

Als we elke keer moeten wachten met onze goede voornemens tot het jaareinde, dan kan dat nog wel even duren en in 2016 zelfs een dag langer :-).

Wat ik wil, zet ik nu in gang, want elke verandering, elk goed voornemen vergt actie!

Wens ons allen een gezond, gelukkig en liefdevol 2016!
Do what you love and love what you do!

Debby



  • Comments(0)//blog.clct.nl/#post3

SMILE!

Alledaagse dingen!Posted by Debby Schrijvers van Zenden Sun, September 07, 2014 12:45:11

Thailand, het land van de glimlach.

Deze zomer heb ik een fantastische rondreis gemaakt in het prachtige Thailand. De geur van het heerlijke eten, de vrolijke klanken op straat, de prachtige vergezichten, de schitterende zon, de verkoelende regenbuien en de immer glimlachende bevolking!

De Thaise bevolking is zonder meer vriendelijk te noemen, van de bewoners in het bruisende Bangkok, de bergbewoners van het cultuurrijke Noorden, tot de bevolking van het levendige toeristische Pukhet en het paradijselijke Ko Phi Phi! Een glimlach vult het straatbeeld!

Maar de glimlach in Thailand is niet alleen een uiting van vriendelijkheid of opgewektheid. Onze gids wist het met een glimlach uit te leggen: in Thailand glimlacht men om de ander op zijn gemak te stellen. Het Thaise woord voor glimlach is "yim". De Thai glimlacht op verschillende manieren en voor elke situatie heeft de glimlach een andere naam. Voor buitenlanders is het niet altijd even makkelijk om de ene glimlach van de andere te onderscheiden. In Thailand lacht men niet alleen bij grappen en komische gebeurtenissen, maar ook bij onschuldige persoonlijke ongemakken of ongelukjes. De Thai lacht je daarmee niet uit, maar hij wil je met een dergelijke glimlach helpen om over de onaangename gebeurtenis heen te komen.

Is het dan zo anders in ons westerse Nederland, behalve misschien het feit dat we hier iemand gewoon ook eens smakelijk uitlachen? Nou ben ik een opgewekt typetje en mijn lach is er ook in verschillende gradaties, van een liefdevolle glimlach als ik mijn neefjes en nichtjes zie spelen, een grijns als ik een binnenpretje heb, een schaterende lach wanneer iemand mij een geweldige grap vertelt, gegrinnik van leedvermaak, tot de slappe lach als ik met vriendinnen "het leven met ..." deel .
Ja, we hebben zelfs verschillende smileys voor onze social media berichten! smiley

De slappe lach en een schaterlach werken vaak aanstekelijk, zo ook een glimlach. Anderzijds hoor ik wel eens mensen reageren "Lach je me uit?" Soms gaat mijn lach gepaard gaat met een geluidsvolume dat kennelijk de oordopjes van mijn werkende collega's weet te doordringen. Ik zie sommigen dan met gefronste wenkbrauwen van hun beeldscherm omhoog kijken. Het is kennelijk een zwaar gelag smiley.

Hoe lachen wij, met welke aanleiding of emotie en hoe reageert een ander hierop?
En wat is hier dan zo belangrijk aan?

Gaat het om onze intentie als we een lach al dan niet met geluid op ons gezicht toveren of gaat het erom hoe de ander dat interpreteert en daarmee omgaat? Hoe weet de ander wat onze intentie is? En zijn wij ons daar zelf bewust van? En wat maakt dat die glimlach op een bepaalde manier wordt geïnterpreteerd?
Zeg het maar!

Hoe het ook zij. Ik voel me happy wanneer ik lach. En wanneer ik anderen kan doen lachen met mijn lach, dan is het weer een volmaakte dag.

Lach en laat anderen lachen. Een glimlach is meer waard dan duizend woorden!







  • Comments(1)//blog.clct.nl/#post2

Niets menselijks is ons vreemd!

Alledaagse dingen!Posted by Debby Schrijvers van Zenden Fri, September 05, 2014 17:36:45

Happy Horse!
Gedachten en gevoelens.

Na drie jaar doorwerken had ik dan eindelijk een vakantie geboekt. Lekker drie weken rondreis door Thailand, het land van de glimlach! Kon me er zo op verheugen, gezellig samen met mijn beste vriendin, de cultuur opsnuiven, de natuur bewonderen, de warmte van de zon, genieten van de heerlijke Thaise keuken, nieuwe dingen zien, avontuurlijke uitstapjes maken en mensen ontmoeten. Heerlijk!

En toen sloeg de emotie als een bom in: wat te doen met mijn paard? Drie weken zonder mijn paard zijn lang, heel lang en ik wilde toch met een gerust hart op reis gaan, wetende dat ze in goede handen is. Pfff mijn hart begon sneller te kloppen.

Nu had ik al eens overwogen om mijn paard in training te doen en misschien was dit wel het juiste moment om dat te doen. Lange gesprekken met de trainer gevoerd, de trainingslocatie bezocht en bezichtigd, alles zorgvuldig en in detail overwogen en uitgedacht. Goed bezig! Dat dacht ik in ieder geval, totdat de onrust in mijn lichaam toenam, mijn hoofd een wirwar van gedachten was en natuurlijk die duizend en een vragen: is dat wel de goede beslissing, heeft ze het daar wel naar haar zin, kan ik haar niet beter in haar vertrouwde omgeving laten, enzovoort, enzovoort.

Door al die vragen en onrust kon ik eigenlijk niet genieten van het moment, laat staan van de voorpret van de vakantie. Dus besloot ik te rade te gaan bij mijn onbewuste. Voor het slapen gaan vroeg ik mezelf af wat het beste was voor mijn paard. Die nacht droomde ik waarom ik mijn prachtige merrie ooit naar de stal had gebracht waar ze nog steeds is. Hier heeft ze het naar haar zin, is ze ontspannen en kan ze overdag het weiland in, lekker paard zijn, van het daglicht en de buitenlucht genieten en lekker gras eten.

De volgende dag - ondanks de boodschap van mijn droom - mijn zorgen en gedachten op stal gedeeld. Zo mooi hoe paardenliefhebbers elkaar op dat vlak begrijpen. Het was tijd om echt een keuze te maken. Wat is het allerbelangrijkste? Ik wil dat mijn paard happy is, net als in mijn droom. Ik voelde mijn hele lichaam ontspannen, mijn ademhaling ging omlaag en een glimlach kwam op mijn gezicht, want ik wist het, er was geen enkele twijfel meer: mijn paard blijft lekker thuis!

Inmiddels ben ik weer terug van een heerlijke vakantie in het land van de glimlach en werd ik al hinnikend terug op stal begroet door mijn happy horse!







  • Comments(1)//blog.clct.nl/#post1

Niets menselijks is ons vreemd!

Alledaagse dingen!Posted by Debby Schrijvers van Zenden Mon, May 19, 2014 18:25:18
Niets menselijks is ons vreemd!
Emoties en oordelen

Laatst deelde ik mijn zorgen en gedachten over mijn paard met mijn rij-instructeur.
Ik wil graag op vakantie, maar dat betekent dat ik mijn paard hier "alleen" moet laten. De emotie overmande mij en de tranen biggelden in stilte over mijn wangen. Ik hoorde me op hetzelfde moment met een brok in mijn keel zeggen: oh sorry, wat erg! Om vervolgens te zeggen met een diepe zucht: dat is helemaal niet erg, dat is heel mooi!

Wat maakte nu toch dat ik me verontschuldigde bij een hele mooie emotie over mijn paard en dat ik dat zelfs als "erg" bestempelde? Zijn wij mensen niet gelukkig gezegend met emoties? Maakt dat ons niet juist menselijk?

Mannen huilen niet, hoor ik wel eens zeggen. Waarom niet dan? Als je huilt, toon je je kwetsbaar. Mag dat niet dan en volgens wie dan wel?

Nu ben ik opgegroeid in een Indische familie. En mogelijk klinkt jullie dit bekend in de oren. Ik ben opgevoed onder het motto: niet zeuren, maar doorgaan. Hard werken, beter zijn dan wie dan ook en dat alles uiteraard tot in de perfectie. En als het niet gaat zoals je wilt, vooral de vuile was niet buiten hangen, maar glimlachen en nog harder werken. En oh wee als je emotie toont: je woede slik je maar in en je verdriet steek je maar onder stoelen en banken. En als klap op de vuurpijl veroordeel je zelf een prachtige emotie uit het hart ook nog eens als erg.

Neen, sudah.. al, klaar: we zijn het stilzwijgen voorbij. Hoe mooi is het juist om emoties te tonen en om je kwetsbaarheid te delen. En als ik de eerstvolgende keer weer automatisch mezelf verontschuldig en mijn emotie verbaal veroordeel, dan haal ik nog eens diep adem en denk ik bij mijzelf, hoe mooi deze emotie, niets menselijks is mij vreemd!


  • Comments(1)//blog.clct.nl/#post0
« Previous